Η Αλλέστα για τις εκλογές του ΣΥΕΤΕ

Οι Εν Ενεργεία και οι Συνταξιούχοι της ΕΤΕ

είναι τα δύο χέρια του ίδιου σώματος

 

 

Οι εκλογές στο ΣΥΕΤΕ δεν αφήνουν καθόλου αδιάφορους τους Συνταξιούχους της Τράπεζας. Δεν ξεχνάμε ποτέ τα χρόνια της εργασιακής συνύπαρξης και των αγώνων που δίναμε μαζί.

Όμως το θέμα δεν είναι μόνο συναισθηματικό, είναι κυρίως οικονομικό και κοινωνικό. Τώρα, όπως συμβαίνει σε κάθε κλάδο, οι εργαζόμενοι και οι συνταξιούχοι της ΕΤΕ δεχόμαστε την πιο σκληρή επίθεση από τη Διοίκηση της Τράπεζας που λειτουργεί ως «μακρύ χέρι» της πολιτικής του μνημονίου ενάντια στα πραγματικά συμφέροντα της επιχείρησης.

Δεν είναι μόνο οι μειώσεις μισθών και συντάξεων που φέρνουν σε πολύ δύσκολη θέση εμάς και τις οικογένειές μας. Είναι και το Επικουρικό, το Εφάπαξ και το ΤΥΠΕΤ που θέλουν να κατεδαφίσουν αυτοί οι φωστήρες, νομίζοντας βλακωδώς ότι μπορούν να μειώσουν το κόστος λειτουργίας της Τράπεζας όταν θα έχουν αφανίσει αυτούς που παράγουν τα κέρδη της. Κι αν συμβεί κάτι τέτοιο θα είμαστε το ίδιο χαμένοι όλοι – εργαζόμενοι και συνταξιούχοι.

Σήμερα, περισσότερο από κάθε άλλη φορά, η Διοίκηση υπονομεύει την ενωτική και συντονισμένη δράση των δύο Συλλόγων μας, του ΣΥΕΤΕ και του ΣΣΕΤΕ, για να τους εξουδετερώσει.

Τα σχέδια των κ.κ. Σαμαρά, Βενιζέλου, Ράπανου και Ταμβακάκη βοηθούν αντικειμενικά με τη στάση τους οι κυβερνητικοί και οι εργοδοτικοί παραγοντίσκοι που βρίσκονται στις δύο πλευρές του λόφου. Είναι όσοι ασχολήθηκαν με το συνδικαλισμό για να «βολευτούν» και να «βολέψουν»· όσοι δεν τολμούν να κινούνται φανερά μέσα στο μαχητικό πλήθος των συναδέλφων τους αλλά μόνο κρυφά στους διαδρόμους του παρασκηνίου. Όσοι στα λόγια λένε πολλά αλλά στα έργα δεν κάνουν τίποτα!

Εμείς δεν είμαστε από την παρέα τους. Η παράταξη ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΗ ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΗ ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΗ (ΔΑΣ) στους εν ενεργεία και η Συνδικαλιστική Κίνηση «ΑΛΛΕΣΤΑ» στους συνταξιούχους της ΕΤΕ έχουμε κοινές ρίζες και θέσεις για όλα τα μεγάλα ζητήματα που μας απασχολούν και το κυριότερο: ΠΙΣΤΕΥΟΥΜΕ ΣΤΗ ΔΥΝΑΜΗ ΤΩΝ ΣΥΝΑΔΕΛΦΩΝ ΜΑΣ. Γι’ αυτό στεκόμαστε σταθερά ο ένας δίπλα στον άλλο, όπως ακριβώς κάθε εν ενεργεία εργαζόμενος σ’ αυτή τη χώρα σφίγγει με αλληλεγγύη το χέρι του κάθε συνταξιούχου του κλάδου του. Γιατί είμαστε τα δύο χέρια του ίδιου σώματος!

ΟΙ ΣΥΝΔΙΚΑΛΙΣΤΕΣ ΤΗΣ «ΑΛΛΕΣΤΑ»

Ελένη Αδαμοπούλου, Ρούλα Αντωνιάδου, Μάκης Βλασσόπουλος, Τζένη Γελαλή, Ελένη Γρηγοριάδου, Μίνα Δάλκα, Ελένη Δεσύλλα, Αργύρης Ευστρατιάδης,  Γιάννης Θεοδωρίδης, Μίνα Θεοτοκάτου, Άγγελος Ιγγλέσης, Αλέκος Καλύβης, Χαρά Καφαντάρη, Μανόλης Μαυροφόρος, Λευτέρης Μονοκρούσος, Γιώργος Παπαθανασίου, Κατερίνα Παπαθεοδώρου, Καίτη Παρτάλη, Χριστίνα Σουλτανίδου, Βιβή Τουρόγιαwη, Παύλος Χαβενετίδης, Κούλα Χαραλαμπίδου, Γιώργος Χατζηνεοφύτου

Αθήνα, 23.03.2012

Advertisements

About allesta

ΣΥΝΔΙΚΑΛΙΣΤΙΚΗ ΚΙΝΗΣΗ ΣΥΝΤΑΞΙΟΥΧΩ ΕΤΕ

3 comments

  1. Εύη Φ.

    Μία άλλη προσωπική άποψη:

    Είναι αλήθεια, ότι δεν ξεχνάμε τα χρόνια της εργασιακής συνύπαρξης, με τους εν ενεργεία συναδέλφους.

    Αλλά όμως, δεν πρέπει επίσης να ξεχνάμε και τα χρόνια, που οι τράπεζες αφειδώς «προσφέρανε» δάνεια στον απλό συνάνθρωπο μας. Δάνεια προς εκπλήρωση των καταναλωτικών τους αναγκών, δάνεια για να εξαγοράσουν τ’ όνειρο, και που σήμερα έχουν γίνει θηλιά στο λαιμό τους!

    Σήμερα, από τη στιγμή που η στρόφιγγα «προσφοράς χρημάτων» έκλεισε για τους πολλούς, η Τράπεζα «επιχείρηση» η οποία εμπορεύεται το χρήμα, δεν έχει ανάγκη αυτούς που παράγουν τα κέρδη της…

    Εκτός των άλλων ας μην παραβλέπουμε την αναπόφευκτη εξέλιξη των πραγμάτων, δηλαδή την τεχνολογική ανεργία, που μετά την βιομηχανία και την γεωργία, τώρα χτυπάει και τα επαγγέλματα των υπηρεσιών. Ποιος πλέον δεν γνωρίζει τα ATM, τις ηλεκτρονικές καταθέσεις, το e-banking,τις χρηματοοικονομικές υπηρεσίες μέσω διαδικτύου, τις ηλεκτρονικές αγορές και τα λοιπά…

    Αν συνδυαστούν όλα τα παραπάνω με τις νέες μορφές εργασιακών σχέσεων, την μερική απασχόληση, την κατ’ αποκοπή εργασία και την τεράστια προσφορά ειδικευμένου ανθρώπινου δυναμικού, με ποια ακριβώς διαπραγματευτικά όπλα μπορεί ένας απλός εργαζόμενος να εκφοβίσει τους «φωστήρες» – εργοδότες του;

    Οφείλουμε επίσης να παραδεχτούμε, ότι οι εργαζόμενοι τέως και νυν, είμαστε μέρος του συστήματος, του συστήματος που παταγωδώς απέτυχε και πρέπει να σταματήσουμε να παραμυθιάζουμε τον κόσμο να του πούμε τη πάσα αλήθεια, να προβληματιστούμε και να ξαναπάρουμε τα πράγματα από την αρχή.

    Πρέπει κατά την άποψη μου να επανεξετάσουμε με προσοχή, τα αιτήματά μας τις προτεραιότητες μας, τις μορφές αγώνα και να στρέψουμε το βλέμμα μας σε πιο σύγχρονες μεθόδους αντίστασης για να διεκδικήσουμε την επιβίωση μας με αξιοπρέπεια. Να στηριχτούμε σε νέες αντιλήψεις, πρωτοποριακές ιδέες που μπορεί να τις ανακαλύψει κανείς πολύ εύκολα πια, κάνοντας χρήση της τεχνολογίας.

    Παγκόσμιες προσπάθειες νέων ανθρώπων με φρέσκα καθάρια μυαλά, μας προβληματίζουν και μας βοηθάνε να δούμε το μέλλον (όσο κι αν είμαστε μεγάλοι πια) με διαφορετική ματιά.

    Παρακολουθώντας αυτά τα νέα κινήματα που ξεπερνούν τα σύνορά μας, με τις τόσο ανατρεπτικές προτάσεις τους, ο πολιτικός λόγος μέσα στη χώρα μας ακούγεται τόσο μεσαιωνικός, πεπαλαιωμένος και εξωπραγματικός, που πιστεύω ότι υποφέρεις πιο πολύ από αυτό, παρά από την οικονομική εξαθλίωση, που όσο πάει βαθαίνει, και θα φτάσει απ’ ότι φαίνεται σε ακόμη πιο επικίνδυνους ατραπούς.

    Τα σύγχρονα οικονομικά και κοινωνικά προβλήματα, σε αυτόν τον παγκοσμιοποιημένο πλέον πλανήτη όπου η συσσώρευση πλούτου σε όλο και λιγότερα χέρια γιγαντώνεται, δεν αφορούν ξεχωριστά τον κάθε κλάδο, ούτε ξεχωριστά την κάθε χώρα. Είναι προβλήματα που αφορούν όλες τις χώρες, όλες τις κοινωνίες, προηγμένες ή μή.

    Σ’ όλες αυτές τις μαζώξεις που πραγματοποιούνται, από εργαζόμενους και συνταξιούχους, για εξεύρεση μορφών πάλης, γι’ αυτά που μας άρπαξαν και αυτά τα τρομακτικά που θα ‘ρθουν, προτείνω να ανασυνταχθούμε να κάνουμε την αυτοκριτική μας και να προχωρήσουμε μπροστά.

    Οι συζητήσεις ας ξεφύγουν από τα τετριμμένα, ξεπερασμένα και καταθλιπτικά θέματα και να ασχοληθούμε με τα πιο φωτεινά, τα πιο ελπιδοφόρα, τα πιο σύγχρονα για τα παιδιά μας, για τα παιδιά όλου του κόσμου.

    Εξάλλου «αυτό το χαμόγελο και αυτόν τον ουρανό δεν μπορούν να μας τα πάρουν»… όπως λέει ο μεγάλος μας ποιητής Γιάννης Ρίτσος.

  2. Βασίλης Κυρ.......

    Στήν Εύη Φ. Μ’αρέσει το κείμενό σου !!!!!!!!!!!!!!!! ..-

    • Εύη Φιτσανάκη - Ρ ε θ υ μ ν ο

      Βασίλη Κυρ…δεν σε γνωρίζω. ΚΑΛΗ ΑΝΑΣΤΑΣΗ! δηλαδή ΑΝΑΣΤΑΣΗ που χρειάζονται ΟΙ ΛΑΟΙ …Βρες το τηλέφωνό μου απο τα γραφεία του Συλλόγου να τα πούμε και από τηλεφώνου…
      ΕΥΗ ΦΙΤΣΑΝΑΚΗ

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: